ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΩΝ ΙΜΑΛΑΙΩΝ
Το βιβλίο «Living with the Himalayan Masters» του Σουάμι Ράμα, το οποίο πρωτοεκδόθηκε το 1978, αποτελεί ένα από τα πιο χαρισματικά πνευματικά οδοιπορικά της ανατολικής γραμματείας, τοποθετημένο στον ίδιο υφολογικό και βιωματικό άξονα με την κλασική «Αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι» του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα. Συντεταγμένο με γλαφυρότητα και διαρθρωμένο σε σύντομα, αυτοτελή κεφάλαια που διευκολύνουν την αναγνωστική ροή, το έργο δεν διεκδικεί δάφνες υψηλής λογοτεχνικότητας, ούτε αναλίσκεται σε επιτηδευμένους βερμπαλισμούς. Η αξία του έγκειται στην πυκνή, πρακτική πληροφορία που προσφέρει γύρω από τις διαφορετικές ατραπούς της γιόγκα, τη βαθιά πίστη και προσήλωση στη θεμελιώδη διδασκαλία του Πατάντζαλι, καθώς και την ανάλυση των σταδίων που οδηγούν στη συνειδησιακή ολοκλήρωση και το Σαμάντι.
Σε αντίθεση με την έντονη θαυματολογία που διατρέχει το κείμενο του Γιογκανάντα, ο Σουάμι Ράμα διατηρεί μια αισθητά πιο συγκρατημένη στάση απέναντι στα σίντις (υπερφυσικές δυνάμεις). Παρότι καταγράφει αλλόκοτες εμπειρίες και αδιάσειστα περιστατικά πνευματικής κυριαρχίας πάνω στην ύλη, αποφεύγει τον εντυπωσιοθηρικό ενθουσιασμό, αντιμετωπίζοντας τα θαύματα όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως παράπλευρες εκδηλώσεις της εσωτερικής άσκησης. Ο ίδιος ο Σουάμι Ράμα, εξάλλου, υπήρξε από τους ελάχιστους Ινδούς μύστες που υπέβαλαν την πνευματική τους κυριαρχία στον έλεγχο της δυτικής επιστήμης. Το 1970, στο Ίδρυμα Menninger των ΗΠΑ, εξετάστηκε υπό αυστηρότατες εργαστηριακές συνθήκες από τους ερευνητές Elmer και Alyce Green. Εκεί απέδειξε εργαστηριακά ότι μπορούσε να ελέγχει εκούσια το αυτόνομο νευρικό του σύστημα: σταμάτησε την κυκλοφορία του αίματος από την καρδιά του προκαλώντας κολπική μαρμαρυγή για 16 δευτερόλεπτα (με την καρδιά του να χτυπά με εξαιρετικά υψηλή συχνότητα χωρίς να αντλεί αίμα), μετέβαλε τη θερμοκρασία στα δύο άκρα της ίδιας του της παλάμης κατά αρκετούς βαθμούς Κελσίου, παρήγαγε κατά βούληση εγκεφαλικά κύματα Άλφα, Θήτα και Δέλτα διατηρώντας πλήρη συνείδηση, ενώ επέδειξε ακόμη και τηλεκινητικές ικανότητες, μετακινώντας αντικείμενα (όπως μια βελόνα πυξίδας) από απόσταση αποκλειστικά μέσω της εστίασης του νου του.
.jpg)
Η ερευνητική κοινότητα και η διεθνής κριτική υποδέχτηκαν το βιβλίο ως μια γέφυρα ανάμεσα στον ανατολικό μυστικισμό και τον δυτικό ορθολογισμό. Οι κριτικοί επισημαίνουν σταθερά ότι η μεγάλη ισχύς του κειμένου βρίσκεται στη διαλλακτική, οικουμενική του προσέγγιση. Απαλλαγμένος από δογματικό φανατισμό, ο Σουάμι Ράμα προσπερνά τις περιχαρακώσεις που συχνά χαρακτηρίζουν την Ορθοδοξία ή τον Καθολικισμό —συστήματα που διεκδικούν την κατοχή της απόλυτης αλήθειας και καταλογίζουν πλάνη στους εκτός των τειχών. Αφιερώνει ειδικά κεφάλαια στον Ιησού Χριστό, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του έναν ύψιστο πνευματικό διδάσκαλο, στηλιτεύει τη θρησκευτική μισαλλοδοξία και διακηρύσσει με παρρησία ότι η μόνη ουσιαστική μέτρηση της πνευματικής εξέλιξης είναι η ανιδιοτελής αγάπη.
Οι κριτικοί σταθηκαν ιδιαίτερα στα εξής σημεία:
.jpg)
Απουσία Επιτηδευμένου Μυστικισμού: Πολλές βιβλιοκριτικές εξήραν τον Σουάμι Ράμα επειδή απογύμνωσε τον γιόγκα από την ανατολίτικη γραφικότητα και τα ασαφή «παραμύθια». Η γραφή του χαρακτηρίστηκε «ορθολογική», «πρακτική» και «αποκαλυπτική», καθώς δεν ζητά από τον αναγνώστη τυφλή πίστη, αλλά τον προσκαλεί σε μια εσωτερική πειραματική διαδικασία.Η Γέφυρα με την Επιστήμη: Ένα μεγάλο μέρος της θετικής κριτικής επικεντρώθηκε στο γεγονός ότι ο συγγραφέας δεν ήταν ένας απομονωμένος ασκητής, αλλά ένας άνθρωπος που τόλμησε να σταθεί μπροστά στα δυτικά εργαστήρια. Αυτό έδωσε στο βιβλίο μια σπάνια επιστημονική εγκυρότητα, καθιστώντας το ελκυστικό ακόμα και σε σκεπτικιστές ή εγκεφαλικούς αναγνώστες.
Η Οικουμενικότητα του Μηνύματος: Εξυμνήθηκε ιδιαίτερα η παντελής απουσία θρησκευτικού προσηλυτισμού. Οι κριτικοί σημείωσαν ότι ο Σουάμι Ράμα δεν προσπαθεί να μετατρέψει τον Δυτικό αναγνώστη σε Ινδουιστή, αλλά να τον βοηθήσει να κατανοήσει τη δική του συνειδητότητα, σεβόμενος απόλυτα τις χριστιανικές ή άλλες καταβολές του.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου