Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΕΛΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ

 ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΧΑΙΡΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ

Ο Πελέ πήρε την απόφαση να αποσυρθεί από την Εθνική Βραζιλίας (Σελεσάο) το 1971, σε ηλικία μόλις 30 ετών, αμέσως μετά τον θρίαμβο του Μουντιάλ του 1970 στο Μεξικό.

Η απόφασή του αυτή προκάλεσε τεράστια αναστάτωση και, όπως είναι φυσικό, έγιναν γιγαντιαίες προσπάθειες για να τον μεταπείσουν, τόσο από την ποδοσφαιρική ομοσπονδία όσο και από την ίδια την κυβέρνηση της χώρας.

Μετά τον τελικό του Μουντιάλ στο Μεξικό (21 Ιουνίου 1970), ο Πελέ φόρεσε τη φανέλα της Βραζιλίας συνολικά 4 φορές:

11 Ιουλίου 1971 | Βραζιλία – Αυστρία 1-1 (Φιλικό, Σάο Πάολο)
Απολογισμός: 1 γκολ
Σημείωση: Σκόραρε το γκολ της ισοφάρισης, στο 33ο λεπτό, το οποίο ήταν και το τελευταίο του επίσημο διεθνές γκολ με την εθνική ομάδα.
18 Ιουλίου 1971 | Βραζιλία – Γιουγκοσλαβία 2-2 (Επίσημο Αποχαιρετιστήριο, Μαρακανα
Σημείωση: Αγωνίστηκε μόνο στο πρώτο ημίχρονο. Τα γκολ της Βραζιλίας σημείωσαν οι Ριβελίνο και Ζέρσον.
19 Δεκεμβρίου 1973 | Βραζιλία – Μικτή Κόσμου 2-1 (Τιμητικό/Ευεργετικό παιχνίδι για τον Γκαρίντσα, Μαρακανά)
Απολογισμός: 1 γκολ
Σημείωση: Αγώνας επίδειξης προς τιμήν του συμπαίκτη του, Γκαρίντσα. Ο Πελέ σημείωσε το ένα από τα δύο τέρματα της Βραζιλίας.
31 Οκτωβρίου 1990 | Βραζιλία – Μικτή Κόσμου 1-2 (Φιλικό 50ών Γενεθλίων, Μιλάνο - Σαν Σίρο)

Σημείωση: 20 χρόνια μετά το Μεξικό, σε ηλικία 50 ετών, αγωνίστηκε για 45 λεπτά ως αρχηγός. Μάλιστα, έχασε μια καλή ευκαιρία, ενώ το μοναδικό γκολ της Βραζιλίας πέτυχε ο Νέτο με απευθείας εκτέλεση φάουλ.

Ο αγώνας για να αλλάξει γνώμη

Πολιτικές και Κοινωνικές Πιέσεις: Το στρατιωτικό καθεστώς της Βραζιλίας, υπό τον στρατηγό Εμίλιο Γκαρασταζού Μέδιτσι, πίεσε αφόρητα τον Πελέ να αγωνιστεί στο Μουντιάλ του 1974 στη Δυτική Γερμανία. Ο Πελέ ήταν το απόλυτο σύμβολο εθνικής υπερηφάνειας και η παρουσία του είχε τεράστια πολιτική σημασία για το καθεστώς.
Πίεση από Φιλάθλους και Ομοσπονδία: Η Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας (CBD) και εκατομμύρια φιλάθλων τον παρακαλούσαν να επιστρέψει, καθώς βρισκόταν ακόμα σε εξαιρετική φυσική και αγωνιστική κατάσταση.
Η παράκληση του 1990: Πριν από το Μουντιάλ του 1990 στην Ιταλία, υπήρξαν ξανά έντονες συζητήσεις και παρακλήσεις να κάνει μια συμβολική επιστροφή στην αποστολή, κάτι που οδήγησε τελικά στη διοργάνωση του μεγάλου φιλικού αγώνα προς τιμήν των 50ών γενεθλίων του στο Σαν Σίρο.

Γιατί αρνήθηκε ο Πελέ;

Παρά τις αφόρητες πιέσεις, ο Πελέ έμεινε ανεπηρέαστος και αρνήθηκε σταθερά να επιστρέψει σε επίσημη διοργάνωση για τους εξής βασικούς λόγους:

Πολιτική διαμαρτυρία: Ο ίδιος αποκάλυψε χρόνια αργότερα ότι ένας από τους κυριότερους λόγους που αρνήθηκε να παίξει στο Μουντιάλ του 1974 ήταν η αντίθεσή του με τη δικτατορία στη Βραζιλία. Δεν ήθελε να χρησιμοποιηθεί το όνομά του για πολιτική προπαγάνδα από το στρατιωτικό καθεστώς.
Η κορυφή του 1970: Ήθελε να αποχωρήσει από το διεθνές ποδόσφαιρο στην απόλυτη κορυφή. Το Μουντιάλ του 1970 θεωρείται από πολλούς η κορυφαία εμφάνιση ομάδας στην ιστορία του ποδοσφαίρου, και ο Πελέ ήθελε η τελευταία ανάμνηση του κόσμου από αυτόν με τη Σελεσάο να είναι αυτή η αξεπέραστη επιτυχία.
Σωματική και πνευματική κόπωση: Είχε ήδη αγωνιστεί σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα (1958, 1962, 1966, 1970), έχοντας υποστεί σκληρά και επικίνδυνα μαρκαρίσματα (ειδικά το 1962 και το 1966), και ένιωθε ότι ο κύκλος του στην Εθνική είχε ολοκληρωθεί.

Το αποχαιρετιστήριο παιχνίδι: Το τελευταίο του επίσημο παιχνίδι με τη Βραζιλία δόθηκε στις 18 Ιουλίου 1971 στο στάδιο Μαρακανά εναντίον της Γιουγκοσλαβίας (2-2), μπροστά σε 140.000 θεατές που φώναζαν ρυθμικά «Fica!» (Μείνε!), χωρίς όμως να καταφέρουν να του αλλάξουν γνώμη.