Ο ΜΠΛΕΚ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΔΗΜ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ (Τύπος της Αιγιαλείας, 2007)

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ιάσων Ευαγγέλου, κριτική, 2005)

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ιάσων Ευαγγέλου, κριτική, 2005)

Από τις εκδόσεις «ΟΞΥ», (Αθήνα, 2005),, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο σταθμός στη Λογοτεχνία του Φανταστικού: «Οι Δρόμοι του Φανταστικού» με πολύ αξιόλογα θεωρητικά κείμενα και δοκίμια πολλών αξιόλογων πνευματικών ανθρώπων και με τέσσερα δοκιμιακά μελετήματα του ίδιου του συγγραφέα.  1) Εισαγωγή στο Φανταστικό 2) Η έννοια του τρόμου στο φανταστικό 3) Ο λογοτέχνες του αλλόκοτου: Εντγκαρ Αλλαν Πόε, Χάουαρντ Φίλιππς Λάβραφτ  και 4) Ο πρωτοπόρος του φανταστικού Έρνεστ Χόφμαν.

Τόσο η «Εισαγωγή στη Φανταστική λογοτεχνία», όσο και η εστίαση στα πρόσωπα και το έργο των πρωτοπόρων -  θεμελιωτών θεμελιωτών της, από τον συγγραφέα Γιώργο Πολ. Παπαδάκη είναι άψογη από την άποψη της γλωσσικής διατύπωσης, των ιστορικών στοιχείων, της διεισδυτικής έρευνας και ψυχολογικής ανάλυσης των μορφών και της δημιουργίας των λογοτεχνών που σκιαγραφεί. Η σωστή τοποθέτηση των θεωρητικών απόψεων, η οικονομία του ύφους και η εγκυκλοπαιδική τεκμηρίωσηπου διαπιστώνει κανείς στα κείμενα του συγγραφέα, είναι από τα βασικά στοιχεία που κάνει το βιβλίο αυτό ευκολοδιάβαστο, όσο και ένα θησαύρισμα γνώσεων, κρίσεων και τέρψεων.

Το βιβλίο εμπεριέχει – μεταξύ των άλλων – κι ένα διήγημα του συγγραφέα: «Τα όνειρα στο σπίτι, βόρεια του Πλάντον». Σε αυτό διακρίνει κανείς εκτός από την αφηγηματική αρτιότητα του λογου, την υποβολή των προσώπων και των επεισοδίων , την έξαρση της λεπτομέρειας, την ευρηματική εικονοπλασία, και προπαντώς την εξισορρόπηση που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στο τραγικό και το τερατώδες. Είναι γνωστό πως οι «αισθητικές κατηγορίες» ( που συνθέτουν την συγκίνηση μας όταν αντικρύζουμε το «Ωραίο»)  είναι – μαζί με τις αποχρώσεις τους – πάρα πολλές που η κλασική διαίρεση τις συγκεντρώνει σε τέσσερεις ενότητες: Το υπέροχο, το χαριτωμένο, το τραγικό, το κωμικό. Μέσα στην περιοχή του τραγικού (που είναι το έντονα λυπηρό, το δραματικό, το φριχτό)   και στον ακραίο χώρο της βρίσκεται το τερατώδες (που είναι το φρικιαστικό, το θηριώδες, το απωθητικό, το μακάβριο, grand guinolesque, το οποίο στην υπερβολή του παύει πλέον να είναι αισθητικό και γίνεται αντιαισθητικό). Τα τερατώδη θέματα μας προκαλούν τρομερή έκπληξη και δυσάρεστο φόβο, αλλά όχι αισθητική συγκίνηση ή ηθική αγωγή της ψυχής ( κυρίως όταν αυτά τα θέματα υψώνονται σε αυτοσκοπό). Αποβλέπουν μόνο στην νευρική διέγερση – έως το παθολογικό – και όχι στην «κάθαρση της ψυχής»  σε «δι ελέου και φόβου» κατά τον Αριστοτέλη. Ο Παπαδάκης βρίσκει την τέλεια ισορροπία, δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα της εποχής του 19^ου αιωνα, χωρίς να φτάνει στην υπερβολή, με μόνο γνώμονα την δημιουργία σασπένς και μυστηρίου. Έτσι δημιουργεί πραγματική αισθητική απόλαυση.

                                                                                                                    Ιάσων Ευαγγέλου

 Ο Ιάσων Ευαγγέλου (φιλολογικό ψευδώνυμο του οφθαλμιάτρου και λογοτέχνη Ευάγγελου Ευαγγελίου), γεννήθηκε στο Βόλο το 1926. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ιατρική (πτυχίο 1954), Φιλοσοφία (πτυχίο 1974) και Θεολογία (ακροατής επί τετραετία). Μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, της Ελληνικής Εταιρείας Φιλοσοφικών Μελετών κ.ά. Αρχισυντάκτης του περιοδικού "Προεκτάσεις στην εκπαίδευση" (1991-1997) και του περιοδικού "Κασταλία" της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών (1999-2005). Ο Ιάσων Ευαγγέλου παρουσιάστηκε στα Γράμματα το 1962 και από τότε προσφέρει στον λογοτεχνικό και φιλοσοφικό χώρο ένα σημαντικό έργο, που το χαρακτηρίζει κριτικό και εγκυκλοπαιδικό πνεύμα, πνευματικός προβληματισμός, ευαισθησία και ήθος, σαφήνεια σκέψης και έκφρασης, και περιεκτική διατύπωση λόγου. Αποσπάσματα του έργου του μεταφράστηκαν και στο εξωτερικό. Για την προσφορά του στα Ελληνικά Γράμματα έχει τιμηθεί με διακρίσεις και έτυχε τιμητικού διπλώματος από το Υπουργείο Πολιτισμού (1999). Έχει επίσης περιληφθεί σε ελληνικά και ξένα βιογραφικά λεξικά. Το έργο του αγκαλιάζει όλους σχεδόν τους τομείς του έντεχνου Λόγου, και εκτός από άρθρα σε εγκυκλοπαίδειες, περιοδικά και εφημερίδες, αποτελείται από εκατόν είκοσι βιβλία. Από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του είναι οι "γνωμικοί στοχασμοί: ΨΗΦΙΔΕΣ ΙΔΕΩΝ" και η "γνωμική ποίηση": ΨΗΦΙΔΩΤΟ ΠΟΙΗΣΗΣ", που συνεχίζουν -και ανανεώνουν- στο χώρο της Ελληνικής Γραμματείας, την παράδοση του επιγραμματικού λόγου (πεζού και ποιητικού). Το 2013 κυκλοφόρησε το βιβλίο του: Γνωμολογικό Λεξικό (γενικής παιδείας) με 13.500 ψηφίδες ιδεών. Το ίδιο έτος, η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών τον πρότεινε στη Σουηδική Ακαδημία για το βραβείο ΝΟΒΕL Λογοτεχνίας (για τα έτη 2013, 2014).

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Περιοδικό Νέα Σκέψη, 2005)

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Μόχθος πολύχρονης θεώρησης στη Λογοτεχνία και στην Επιστήμη, έρχεται ως επιστέγασμα, ο πολύτιμος αυτός τόμος που επιμελήθηκε ο συγγραφέας, ποιητής και κριτικός Γιώργος Πολ. Παπαδάκης. Πολλά από τα κείμενα αυτά, που συγκροτούν τον τόμτα ακούσαμε σε μια ημεριδα "Φανταστικής Λογοτεχνίας" στην Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών, στις 16/5/2003. Συμπληρώνονται τα πρώτα αυτά στοιχεία επαφής με άλλα κείμενα, άρθρα, απόψεις, θεωρητικές γνώμες, και εκτιμήσεις, καθώς και  με τα διηγήματα, που πληρούν αποτελεσματικότητα την όλη ιδέα αυτού του τόμου.
Ο αναγνώστης διερευνά, συγκρίνει γνώμες και απόψεις και το σπουδαιότερο όλων αποκτά μια προσωπική εμπειρία. Το "φανταστικό" στην Τέχνη αποτελεί κάτι το ουσιώδες, το πρώτιστο. Ο επιμελητής και συγγραφέας της πρωτότυπης αυτής έκδοσης το εκτιμά ιδιαίτερα, δίνοντας μας ποικιλία θεμάτων, που όλα έχουν τη ρίζα τους στο φανταστικό. Το έναυσμα αυτής της ιδιότυπης επιλογής δεν είναι τόσο απλό. Χρειάστηκε μελέτη και χρόνος πολύς για να καταλήξει ως την παρουσίαση του βιβλίου αυτού. Ο συγγραφέας θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένος που ευτύχησε να δει το έργο του στην τελειωτική του φόρμα. Γιατί  όπως και νά 'χουν τα πράγματα η επιστήμη και η λογοτεχνία είναι δυο παράλληλοι δρόμοι που σε ελάχιστες ευκαιρίες καταλήγουν κάπου μαζί. ΜΕ τον τόμο αυτό ο Γιώργος Πολ. Παπαδάκης αναμφίβολα μας προσφέρει ένα "δώρο ζωής" με την όλη αυτή προσπάθεια.

περιοδικό Νέα Σκέψη, 2005.

ΣΗΜΑΝΤΡΟ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ (ποίηση) ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (κριτική περιοδικό ΙΑΜΒΟΣ, 2011)

ΣΗΜΑΝΤΡΟ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ (ποίηση)  ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Με το "Σήμαντρο Αφύπνισης" ο ποιητής Γιώργος Πολ. Παπαδάκης προσπαθεί να περάσει ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια σε όλα αυτά με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η κοινωνία σήμερα. Με κοφτερή γραφή, ο ποιητής δίνει το έναυσμα για το ξύπνημα, μέσα από μονοπάτια που ξεκινούν από το παρελθόν, περνούν από το παρόν και καταλήγουν στο μέλλον. Ποτέ ένα βιβλίο δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο, αφού αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τις εξελίξεις που τρέχουν με την ταχύτητα του φωτός, δίνοντας τον παλμό για μια νέα αποχή. Για κάθε βήμα μπροστά είναι αναγκαία μια ματιά πίσω, αφού ο καλύτερος οδηγός δεν είναι άλλος από τη μνήμα.

Δείγμα γραφής: ....Μην  ξεχνάτε και σεις λοιπόν, σαν το βόλι βγει απ' την πληγή να μην πεταχτεί / είν' μπολιασμένο απ' το αίμα σας / είν' μπολιασμένο  με το μπόι της ψυχής σας...

ΑΚΑΤΟΝΟΜΑΣΤΕΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Περιοδικό Ίαμβος, 2008))

ΑΚΑΤΟΝΟΜΑΣΤΕΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ο Γιώργος Πολ. Παπαδάκης σε αυτό το βιβλίο ασχολείται με τη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου, η οποία εκφράζεται μέσα από μια εκρηκτική έξαρση της φαντασίας του. Ο κόσμος αυτός αποπνέει μεν τρόμο, αλλά παράλληλα αφυπνίζει τον άνθρωπο σε κάθε κίνδυνο. Όπως περιγράφει ο Θωμάς Μαστακούρης στον πρόλογο του βιβλίου: Οι ιστορίες τρόμου είναι συνδεδεμένες με την ανθρώπινη ύπαρξη από τη στιγμή που οι πρόγονοι μας συνειδητοποιήσουν την ύπαρξή και τη θνησιμότητά τους, αφήνοντας έτσι πίσω τους τα ζώα και ανεβαίνοντας το επόμενο σκαλί στη σκάλα της εξέλιξης. 
Οι ιστορίες αυτές είναι γραμμένες με αυθορμητισμό και φαντασία.  Ο αναγνώστης βυθίζεται μέσα σε ένα γοτθικό σύμπαν αρχέγονων  μυστικών, ενώ απορεί με τα ερωτήματα της ζωής και του θανάτου που θέτει ο συγγραφέας έντεχνα φιλοσοφώντας.

ΑΚΑΤΟΝΟΜΑΣΤΕΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ - Γιώργος Πολ. Παπαδάκης (από Ελευθεροτυπία, 2007)

ΑΚΑΤΟΝΟΜΑΣΤΕΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Δώδεκα ιστορίες τρόμου από τον συγγραφέα, ποιητή και στιχουργό Γιώργο Πολ. Παπαδάκη. Με εμφανή την επιρροή από τους κλασικούς Εντγκαρ Αλλαν Πόε και Χ.Φ.Λάβκραφτ, στα διηγήματα αυτά κυριαρχεί η πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Αναπτύσσεται έτσι μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ συγγραφέα  - εξομολογούμενου και αναγνώστη - ακροατή. Ιστορίες βγαλμένες από τον 19 αιώνα, στοιχειωμένα σπίτια  της αγγλικής επαρχίας, κατάρες, σκοτεινοί λονδρέζικοι δρόμοι, τα εξωτικά Καρπάθια και ήρωες που φλερτάρουν με την παράνοια.  Οι αφηγητές προσπαθούν να κατανοήσουν τα μυστήρια που τους περιβάλλουν και να δώσουν απαντήσεις στα φιλοσοφικά ερωτήματα της ηθικής, της ζωής και του θανάτου που παραμονεύει σε κάθε γωνιά.

Ελευθεροτυπία, Από τους Βασίλη Καλαμαρά και Νίκο Ντόκα, 2007

https://www.youtube.com/watch?v=UZ6F2toG0OQ&t=2s

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ- Γιώργος Πολ.Παπαδάκης (ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, 2006)

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Πετάξτε με τα φτερά της φαντασίας και θα έχετε έναν καλό ορισμό της φανταστική λογοτεχνίας. Αν όχι, το βιβλίο που επιμελείται - έχει γράψει και κάμποσα άρθρα - ο Γιώργος Πολ.Παπαδάκης, μπορεί να αποτελέσει καλή αφετηρία για θεωρητική τεκμηρίωση του φανταστικού. Οι συγγραφείς των άρθρων - Μ.  Πανώριος, Θ. Πελεγρίνης, Δ.Παστουρματζή, Θ. Βέμπος, Θ. Μαστακούρης, Γ. Παπαντωνάκης, Μ. Σταφυλάς, Τ. Ρούσσος, Ελ. Τζαβάρα, Θ. Βαρβατσούλης, Γ. Ντζιούνη, Δ. Κολλιοδήμος, Χρ. Λιθαρής - επιχειρούν τις δικές τους προσεγγίσεις στο θέμα. Συνολικά 16 δοκίμια περιλαμβάνει ο τόμος και 9 διηγήματα. Τα υπογράφουν οι Π. Αργυρίου, Γ. Σολδάτος, Θ. Μαστακούρης, Χρ. Κουλούρης, Γ. Κουλούρης, Θ. Βέμπος, Β.Χειλάς, Μ. Σταφυλάς, και ο ίδιος ο Γιώργος Πολ.Παπαδάκης. Στό βιβλίο δίνονται και σύντομα βιογραφικά των συμμετεχόντων. Εκδόσεις ΟΞΥ. 2005.

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ - Γιώργος Πολ. Παπαδάκης (από τον Γιώργο Ιωαννίδη Mystery, 2005)

Πρόκειται για  μια τολμηρή κίνηση, ένα ονειρικό επίτευγμα - σταθμός ίσως για τα ελληνικά δεδομένα - η συγκέντρωση μεγάλων ονομάτων της ελληνικής λογοτεχνίας του φανταστικού σε ένα και μόνο βιβλίο από τον Γιώργο Πολ. Παπαδάκη, ο οποίος έχει το κύριο βάρος των κειμένων που περικλείονται καθώς και την επιμέλεια. Από που να αρχίσει κανείς; Θανάσης Βέμπος, Θωμάς Μαστακούρης, Μάκης Πανωριος αλλά και άλλοι γνωστοί διανοούμενοι, όπως ο Θεοδόσης Πελεγρίνης, ο Μιχάλης Σταφυλάς, και τόσοι άλλοι "γίγαντες" του σύγχρονου λογοτεχνικού ρεύματος που κυριολεκτικά μεταφέρουν τον αναγνώστη με την πένα, τις διηγήσεις και τις διεισδυτικές τους μελέτες πέρα από την καταχνιά της καθημερινότητας. Μαζί  τους εξερευνούμε τα συναρπαστικά μονοπάτια της φαντασίας, ταξιδεύουμε στον κόσμο του φανταστικού απ' την αρχαιότητα έως σήμερα, θαυμάζοντας τους Πόε, Λάβκραφτ, Χόφμαν και Τόλκιν και αντικρίζουμε το μέλλον μέσα από την επιστημονική φαντασία. Γνωρίστε στις σελίδες αυτού του βιβλίου, την ηρωική Φαντασία και τον τρόμο, μέσα από τους σημαντικούς σταθμούς που οριοθέτησαν αυτά τα λογοτεχνικά είδη. Ψηλαφίστε τις ρίζες του φανταστικού στην αρχαιοελληνική γραμματεία. Μάθετε τι είναι η παιδική λογοτεχνία Επιστημονικής Φαντασίας. Γνωρίστε τον ρόλο της μουσικής στην αρχαία  φανταστική σκέψη. Επισκεφτείτε την ομηρική Σχερία.Δείτε το ρόλο του φανταστικού στον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση και πολλά ακόμη...

                                                                    Γιώργος Ιωαννίδης - περιοδικο Mystery, 2005.

ΤΡΟΜΟΣ ΣΤΑ ΚΑΡΠΑΘΙΑ (ΚΟΜΙΚ) - Αρθρο απο Ελεύθερο Τύπο, 2007

 ΤΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ, ΑΝΝΑ ΖΙΟΥΛΗ, ΕΚΔ. ΨΧΤΛ, ΑΘΗΝΑ 2007


Ο Γιώργος Πολ. Παπαδάκης καταπιάνεται θαρραλέα με την πηγή, με τα ερεβώδη Καρπάθια και τους συμπαθείς κατοίκους τους (γνωστούς και ως children of the night) σε μια αρκετά βίαιη ιστορία, ενώ η εικονογράφηση της Αννας Ζιούλη αποδίδει με ένταση το κείμενο.Το διήγημα του συγγραφέα (από το βιβλίο Ακατονόμαστες εξομολογήσεις, ΟΞΥ, 2007) που ακολουθεί το εικονιστόρημά του μοιάζει να ανήκει περισσότερο στο ρεαλιστικό παρά στο "φανταστικό" τρόμο που εκπροσωπεί το graphic novel αυτό. Άλλωστε θυμίζει την ιδέα πίσω από το the girl who loved Tom Gordon του Στηβεν Κινγκ, ένα απο τα πιο mainstream και ελάχιστα "φανταστικά" έργα του Αμερικανού συγγραφέα. Η ουσία παραμένει, πως το "Τρόμος και Φαντασία" είναι μια αξιοπρόσεκτη προσπάθεια που οφείλει να έχει συνέχεια.

                                                                        Αρετή Νταραδήμου

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ - Science

Γιώργος Πολ. Παπαδάκης

Γιώργος Πολ. Παπαδάκης

Γιώργος Πολ.Παπαδάκης

Γιώργος Πολ. Παπαδάκης

Γιώργος Πολ. Παπαδάκης

Γιώργος Πολ. Παπαδάκης

 περιοδικό - (Απαγορευμένη Ιστορία της Επιστήμης)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ – ΕΡΙ ΝΤΕ ΛΟΥΚΑ(Erri De Luca- Storia di Irene)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ – ΕΡΙ ΝΤΕ ΛΟΥΚΑ

Όταν χρησιμοποιούμε τη λέξη λογοτεχνία ξεχνούμε συνήθως ότι δεν εννοούμε οτιδήποτε γράφεται και εκδίδεται σε μορφή βιβλίου. (Μια γενικότερη έννοια είναι η «γραμματεία» που περιλαμβάνει και άλλα κείμενα) Η έννοια της λογοτεχνίας περιλαμβάνει τον έντεχνο γραπτό λόγο. Φυσικά τα όρια είναι δυσδιάκριτα Το βασικό χαρακτηριστικό ενός λογοτεχνικού κειμένου δεν είναι τόσο το μυθοπλαστικό στοιχείο ή το πεδίο αναφοράς του έργου, αλλά ο τρόπος με τον οποίο γράφεται, αν και η έννοια της «αισθητικής απόλαυσης» υπόκειται και αυτή σε κριτήρια σχετικότητας ανάλογα με τον αναγνώστη αλλά, και τη χρονική περίοδο που γράφηκε το κείμενο. Βασικό κριτήριο είναι η γλώσσα που γράφεται το κείμενο και ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας μεταδίδει ένα ψυχικό φορτίο στον αναγνώστη ικανό να προκαλέσει συγκίνηση ή απόλαυση με βάση οπωσδήποτε κάποια κριτήρια ποιότητας (αποκλείεται η ψυχαγωγία ως έννοια υπηρέτησης του ευτελούς και του κοινότυπου). Ο Έρι ντε Λούκα σε όλα τα βιβλία του που έχουμε διαβάσει έως τώρα υπηρετεί την έννοια της λογοτεχνίας με βάση  την πρωτογενή εικόνα που έχει κάποιος στο μυαλό για το τι είναι ποιοτική λογοτεχνία. Η γλώσσα του έχει αυτή την δύναμη, να συγκινεί και να έλκει. Τα κείμενά του εμπεριέχουν το ψυχικό φορτίο της προσωπικής εμπειρίας το οποίο διαθλάται σε ακτίνες λέξεων, συμβολισμών, στοχασμών. «Η ιστορία της Ειρήνης» είναι ένα μικρό βιβλίο 165 σελίδων που εμπεριέχει την ομότιτλη ιστορία και άλλα τρία μικρά διηγήματα. Το ομότιτλο αφήγημα έχει άρωμα Ελλάδας. Η Ειρήνη είναι ένα μικρό κορίτσι που μεγαλώνει σαν άλλος λιλιπούτειος Ροβινσώνας σε ένα ελληνικό νησί. Η θάλασσα (ως μέρος του φυσικού περιβάλλοντος) για άλλη μια φορά βρίσκεται στο επίκεντρο της διήγησης του Ντε Λούκα και συμβολίζει την απέραντη δίοδο διαφυγής από τα εγκόσμια, το γαλάζιο της ελευθερίας, αλλά και τους κινδύνους που υπάρχουν αν δεν προσέξει κανείς. Η συνδιάλεξή της Ειρήνης με έναν ξένο και οι «βουβές» εκμυστηρεύσεις της, δημιουργούν έναν πόλο τρυφερής επικοινωνίας ανάμεσα στο συγγραφέα και το κορίτσι με μάρτυρες τα δελφίνια και τη θάλασσα. Η διαδικασία αυτή λειτουργεί εξαγνιστικά για το συγγραφέα. Η Ειρήνη είναι έγκυος. Ο πατέρας είναι το μυστικό της. Όταν την ρωτάνε ποιος είναι ο πατέρας εκείνη δείχνει τη θάλασσα. Είναι ένα δελφίνι; Η ένωση της Ειρήνης με τη θάλασσα και τα δελφίνια συμβολίζει την ένωση του πραγματικά ελεύθερου ανθρώπου με το αιώνιο. Ο συγγραφέας αναφέρει την ιστορία του Ιωνά που επέζησε τρεις μέρες στην κοιλιά ενός κήτους. Η φάλαινα κατάπιε τον Ιωνά και την Ειρήνη έσωσαν τα δελφίνια. Η φάλαινα συμβολίζει την ανθρώπινη απληστία και το δελφίνι την διαφυγή από τα όρια που έχει βάλει ο καθένας στον εαυτό του. Το κορίτσι δεν ανήκει στην κοινωνία των ανθρώπων, αποτελεί όμως μέρος της πραγματικής φύσης κι υπό αυτή την έννοια, εμπεριέχει την ιερότητα του «αγνού» και του αμόλυντου γι αυτό και τη λένε «Ειρήνη». Ο Γιουνγκ, έλεγε ότι ”στα παραμύθια η ψυχή διηγείται την ιστορία της”. Στην «ιστορία της Ειρήνης» η ψυχή του συγγραφέα με τη μορφή της Ειρήνης κάνει ακριβώς αυτό.

Απόσπασμα, μτφρ: Κωνσταντίνα Γερ. Ευαγγέλου

«..Στα ελληνικά που διδάχτηκα στο λύκειο υπήρχε η λέξη που σήμαινε την ειρήνη. Της έδωσαν αυτό το όνομα μετά την καταιγίδα. Το δικό μου όνομα, αντίθετα, είναι αστείο, στραπατσαρισμένο στο πέρασμα από ένα θείο που μπορούσε να το κουβαλάει σε εμένα που το παραμόρφωσα. Δεν το εξέθεσα στη γελοιότητα, στην καταστροφή όμως ναι. Τώρα είναι ένα τυχερό όνομα. Συνοδεύει μερικούς τίτλους βιβλίων που μοιάζουν περισσότερο με ενός σοφέρ παρά συγγραφέα. Είναι σοφέρ ιστοριών. Η Ειρήνη λέει πω ς τα ονόματα είναι σφυρίγματα, χρησιμεύουν για να καλούμε. Το δικό της αντηχεί στη θάλασσα, ανάμεσα στα δελφίνια που συναγωνίζονται ποιο θα το πετάξει μακρύτερα. Στη στεριά είναι νεκρό, κανείς δε καλεί μια κωφάλαλη».

Ο συγγραφέας για τον εαυτό του και την Ελλάδα: (από συνέντευξη στο ΒΗΜΑ)

Για τα Ελληνικά: «Διδάχθηκα αρχαία ελληνικά στο σχολείο. To ρήμα "ποιώ" ενέχει τη δύναμη  αλλά και τη σημασία του τεχνίτη, του μάστορα. Και ξέρω, και νιώθω, πως σχετίζεται αυτό με την ποίηση, την τέχνη του λόγου. Για την Ελλάδα: Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι είστε πνιγμένοι από τα χρέη. Αν όμως βάζατε φόρο ένα εκατοστό του ευρώ σε κάθε ελληνική λέξη που χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο, θα ήσασταν οι πιο πλούσιοι από όλους! Όταν ακούω για το ελληνικό χρέος, σκέφτομαι πάντα το χρέος που έχουν όλες οι γλώσσες του κόσμου απέναντι στην ελληνική γλώσσα».

βιογραφικό

Ο Έρι Ντε Λούκα έχει εκδώσει πάνω από 60 βιβλία που έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες. Το 2013 του απονεμήθηκε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας και χαρακτηρίστηκε «συγγραφέας της δεκαετίας» από τον ιταλικό Τύπο.

Γιώργος Πολ. Παπαδάκης